ลองเล่นกองหน้า ตอน 1

เคยดูรายการ ‘เอสเอ็มอี ตีแตก’ ไหมครับ?
เสน่ห์ของรายการนี้ อยู่ที่ผู้แข่งขันทางบ้าน ขับรถเข้ามาตอบคำถามเพียงข้อเดียว ก็ได้ลุ้นรถเก๋งรุ่นใหม่ขับกลับบ้านแทนคันเดิม
“พี่ๆ ผิดรายการแล้วค่ะ นั่นรายการราชรถมาเกย”
อ้าว! เหรอครับ ขอโทษที เห็นคุณปัญญาเป็นพิธีกร นึกว่ารายการเดียวกัน เดี๋ยวนี้คุณปัญญามีรายการทีวีเยอะมาก ทำให้เกิดการจำผิดจำถูกกันเล็กน้อย

ผมชอบรายการ ‘เอสเอ็มอี ตีแตก’ ตรงที่เปิดโอกาสให้ผู้ผลิตไทย ได้โชว์แนวคิดทำธุรกิจแบบ ‘เล่นให้เต็มพื้นที่สนาม’
เรารู้กันอยู่ว่าธุรกิจไทย มีฝีมือในการผลิตไม่ใช่น้อย เก่งถึงขั้นรับจ้างผลิตให้แบรนด์ดังระดับโลก ความปรานีตในฝีมือ บวกกับค่าแรงที่ไม่แพง ทำให้กลายเป็นแหล่ง OEM (รับจ้างผลิต) ระดับต้นๆของโลก
แต่พอค่าแรงยกระดับ ความสามารถตรงนี้ก็ด้อยลง หลายโรงงานต้องหนีการแข่งขันด้านต้นทุน ด้วยการปั้นยี่ห้อของตนเอง แทนที่จะเล่นกองหลัง ต้องหาโอกาสเล่นกองกลาง หรือกองหน้าด้วยตนเองบ้าง ขยายพื้นที่เล่นให้เต็มสนามมากยิ่งขึ้น เผื่อเจอตำแหน่งที่เล่นได้รุ่งกว่านี้
ในรายการนี้ จึงได้เห็นเอสเอ็มอี แสดงวิสัยทัศน์ว่ามีแผนกลยุทธ์แบบไหน เจาะลูกค้ากลุ่มใด ด้วยสินค้าแบบไหน และกลยุทธ์การตลาดจะต้องทำอะไรบ้าง
เป็นรายการที่ให้ความรู้ แต่ดูสนุก เรียกเสียงฮาได้ตลอด

การเป็น OEM ผลิตสินค้าให้ยี่ห้อดัง ก็เหมือนเป็นนักเตะกองหลังในทีมใหญ่ๆ
เป็นส่วนหนึ่งของทีมใหญ่ ฟังดูก็น่าจะเป็นเรื่องดี เพียงแต่มีความเสี่ยง เพราะไม่รู้ว่าผู้จัดการทีมจะเลือกคนอื่นมาเล่นกองหลังแทนเมื่อไร เพราะเดี๋ยวนี้มีนักเตะจากเมืองจีน เล่นดีและค่าจ้างไม่แพง
แต่การที่กองหลังจะขยับขึ้นมาเล่นกองกลางหรือกองหน้า ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะใช้ทักษะต่างกัน

“ก็เตะลูกบอล โหม่งลูกบอลเหมือนกันไม่ใช่หรือค่ะ”
เตะลูกบอลเหมือนกัน นะใช่ แต่ที่แตกต่างคือ ‘จุดหมายของลูกบอล’
กองหลังต้องสกัดบอลเก่ง ให้ลูกอยู่ไกลจากเขตประตู การเตะลูกค้าจึงต้องพยายามเตะให้ไกล ไม่ให้ลูกบอลไปอยู่ที่เท้าของคู่แข่ง ห้ามเตะอัดคู่แข่งสุ่มสี่สุ่มห้าเพราะลูกบอลอาจเด้งเข้าประตู
กองกลางต้องส่งบอลแม่น การออกแรงขาต้องพอดีทั้งน้ำหนักและทิศทาง
นอกจากเตะบอลส่งให้เพื่อนแล้ว กองกลางต้องเลี้ยงบอลเก่ง หลอกล่อคู่ต่อสู้ได้ดี ซึ่งทักษะแบบนี้คนที่ใช้เอวเก่งจะได้เปรียบครับ ซึ่งมีอยู่ประเทศหนึ่งที่คนของเขาเกิดมาพร้อมกับ ‘ความสามารถทางเอว’ นั่นคือ บราซิล
ความสามารถเรื่องนี้ ทำให้หนุ่มๆบราซิลเล่นฟุตบอลเก่ง สาวๆก็เต้นคาร์นิวัลได้สะเด่า และเพิ่มจำนวนประชากรได้เร็ว (เออ… อันหลังนี้เป็นผลพลอยได้ครับ)
ส่วนกองหน้า ถ้าเตะลูกให้ตรงกรอบประตูยังทำไม่ได้ ก็ควรพิจารณาตัวเองครับ

ทักษะที่ต่างกัน ไม่ใช่มีแค่เรื่องจุดหมายของลูกบอล แต่ยังมีเรื่อง ‘รับมือกับคน’

ซึ่งจะต้องรับมือต่าง ต้องใช้ทักษะต่างกัน
จะต่างกันอย่างไร ติดตามตอน 2 ในวันพรุ่งนี้ครับ
[ad#ad-1]

Advertisements