ต้นเดือนเลี้ยวซ้าย ปลายเดือนเลี้ยวขวา

สมัยเรียนมัธยม คุณครูของผมท่านหนึ่ง แกไม่เคยทานมื้อเที่ยงในโรงเรียนเลย แต่จะออกไปทานข้าวข้างนอกเป็นประจำ
หากเป็นช่วงต้นๆเดือน แกจะขี่มอเตอร์ไซด์ออกจากประตูโรงเรียน แล้วเลี้ยวซ้าย
แต่ถ้าเป็นช่วงๆปลายเดือน หลังวันที่ 20 เป็นต้นไป มอเตอร์ไซด์ของแก จะเลี้ยวขวาครับ

แหม! ฟังดูเหมือนหนังเรื่อง ‘ผู้หญิงเลี้ยวซ้าย ผู้ชายเลี้ยวขวา’ เลยนะครับ
ต่างกันที่ ด้านซ้าย ของโรงเรียนเป็นตลาดสด มีร้านอาหารมากมาย
ส่วนด้านขวามือ จะเป็นย่านที่พักอาศัย

นักเรียนอย่างพวกเราก็งงๆว่า ทำไมเลี้ยวซ้ายบ้าง ขวาบ้าง
ด้วยความเป็นกันเองของคุณครูท่านนี้ พวกเราก็ถามตรงๆ และก็ถึงบางอ้อ!
“ช่วงปลายเดือน เงินครูหมด ก็ต้องกลับไปกินข้าวที่บ้านสิ!”
เออ… แกตอบได้ตรงมากครับ ไม่ปิดบังเลย

และเดี๋ยวนี้ก็เข้าใจคำพูดของคุณครูท่านนี้มากขึ้น แม้จะไม่ถึงขั้น “สิ้นเดือนเหมือนสิ้นใจ” แต่ก็เข้าใจพฤติกรรมคนกินเงินเดือนมากขึ้น
ช่วงต้นเดือนก็เป็นฮันนีมูนพีเรียด ทั้งเที่ยว ช็อป ชิม เอาหมดทุกอย่าง ปลายๆเดือนค่อยว่ากันอีกที

พฤติกรรมลูกค้าเป็นแบบนี้ มีหรือที่ผู้ค้าปลีกจะปล่อยให้หลุดมือ
แทนที่จะลดราคาตามเทศกาลปีใหม่, ตรุษจีน, สงกรานต์, วาเลนไทน์ หรือยิงสป็อตโฆษณาตลอด
ก็มาเน้นจัดโปรโมชั่นตอนวันเงินเดือนออก
ใครค้าขาย และอยากให้ลูกค้าลองควักกระเป๋าซื้อสินค้า ก็ลองเอาไอเดียนี้ไปใช้ดูครับ

ภาพจาก independent.co.uk

Advertisements