franchise-like-cup noodle

เปิดฝา เติมน้ำร้อน

คำถามสุดฮิตของคนคิดทำธุรกิจ นอกจาก ‘ทำธุรกิจอะไรดี?’ แล้วยังมีอีกหนึ่งคำถาม คือ ‘ซื้อแฟรนไชส์ดีไหม?’
เพราะครั้นจะลงมือทำธุรกิจเองเลย ก็ไม่มั่นใจ ไม่รู้จะเริ่มอย่างไร เห็นธุรกิจแฟรนไชส์กำลังได้รับความนิยม ก็อยากลองทำดู เมื่อหันไปปรึกษาเพื่อนๆ คำตอบที่ได้ มีทั้ง
“ก็ดีนะ น่าจะทำได้ แต่…”
“อย่าเลย มันไม่น่าจะเหมาะ”

ขึ้นชื่อว่าทำธุรกิจ มันไม่มีสูตรสำเร็จอยู่แล้วครับ ถ้ามันสามารถ Copy และ Paste ได้ ป่านนี้ก็รวยกันทั้งเมืองสิ
เนื่องจากทำ(แล้วมีกำไร)ยาก จึงมีคนพยายามคิด Solutions ให้มันง่ายขึ้น นี่จึงเป็นที่มาของธุรกิจแฟรนไชส์ เป็นการเอาบทเรียน ความรู้ และเคล็ดวิชา มาขายต่อ
แฟรนไชส์จึงต่างจากอาจารย์ใบ้หวย เพราะคนใบ้หวย เขามักไม่ซื้อเอง แต่เจ้าของแฟรนไชส์ต้องทำเอง ทำจริง เจ็บจริง จึงจะได้ ‘สูตรกึ่งสำเร็จรูป’ มาสอนต่อ

สูตรกึ่งสำเร็จรูป แปลว่า มอบวิธีการไว้เสร็จสรรพ แต่ต้องทำตามด้วยนะ
…ถ้าไม่ทำตาม ก็จะไม่สำเร็จ
…ถ้ารู้จักประยุกต์นิดๆหน่อยๆ แต่ไม่นอกกติกาที่ตกลงกัน ก็โตเร็วขึ้น
…แต่ถ้าทำแหวกแนว ก็อาจเลิกกิจการก่อนเวลาอันควร
คล้ายกับการต้มบะหมี่สำเร็จรูป ฉีกซองเติมน้ำร้อน
…ถ้าปิดฝาไว้ให้นาน ตามคำแนะนำข้างซอง ก็จะอร่อยกำลังดี เป็นความพอดีที่เกิดจากการเฉลี่ยของคนส่วนใหญ่
…ถ้าชอบเส้นนิ่มมากๆ ก็ปิดฝาไว้นานกว่านั้นนิดหน่อย
…แต่ถ้าคิดนอกกรอบมากๆ ลองเติมน้ำเย็นแทนน้ำร้อน ก็ไม่ต้องกินกันพอดี

ด้วยความเป็น กึ่งสำเร็จรูป ความสำเร็จของธุรกิจแฟรนไชส์ จึงอยู่ที่การแบ่งงานกันทำ และทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด คนหนึ่ง(คนขายสิทธิ์แฟรนไชส์)ดูภาพใหญ่ ใส่ใจเรื่องกลยุทธ์ คิดค้นสินค้าและบริการใหม่ๆให้ทันกับการเปลี่ยนแปลง พร้อมทั้งออกแคมเปญการตลาดเพื่อกระตุ้นยอดขายให้พอเหมาะพอเจาะกับสภาพการแข่งขัน ส่วนอีกคนหนึ่ง(คนซื้อแฟรนไชส์) ดูภาพใกล้ ใส่ใจลูกค้า แก้ปัญหาตรงหน้าที่เกิดขึ้น
การร่วมมือกันจะทำให้ร้านมี ‘เงินกำไร’ เพิ่มขึ้น นั่นหมายถึงเงินส่วนแบ่งเพิ่มขึ้น แม้เปอร์เซ็นต์ส่วนแบ่งจะเท่าเดิม
แต่การแบ่งงานกันทำจะเกิดขึ้นไม่ได้ ถ้าคนขายไม่ถ่ายทอดวิทยายุทธ์ให้คนซื้อ จนฝีมือใกล้เคียงกัน เรื่องนี้เป็นโจทย์ยากมากครับ
…ยากแรก คือ หลายคนลงทุนซื้อแฟรนไชส์ แต่ไม่ได้ทำเองทั้งหมด ใช้วิธีจ้างคนอื่นบริหารให้ จึงเกิดการถ่ายทอดวิทยายุทธ์แบบหลายคนส่งต่อ อาจทำให้มีการตกหล่น
…ยากที่สอง คือ วิทยายุทธ์ต้องมีการอัพเดท คนขายมีวิธีการอย่างไรจะถ่ายทอดวิทยายุทธ์ใหม่ๆให้คนซื้อได้รู้ทันท่วงที

ด้วยความเป็น กึ่งสำเร็จรูป ความยั่งยืนของธุรกิจแฟรนไชส์ จึงอยู่ที่ข้อตกลงการจ่ายค่าตอบแทน
ของฟรีไม่มีในโลกธุรกิจครับ ถ้าจะมีก็แค่ฟรีชั่วคราวแล้วไปเอาคืนครั้งหน้า หรือฟรีส่วนนี้ไปเอากำไรส่วนนั้น
ผมไม่ได้ชวนมองโลกในแง่ร้ายหรอกนะครับ แต่ความเป็นจริงคือการทำธุรกิจมันมีต้นทุน เมื่อมีต้นทุนก็ต้องมีคนจ่าย ก็เท่านั้นเอง
การจ่ายค่าตอบแทนสำหรับสิทธิ์แฟรนไชส์มีหลายรูแปบบ แต่แบบไหนจะมั่นใจว่า
…คนซื้อแฟรนไชส์ ได้สูตรลัด ที่เป็นสูตรกึ่งสำเร็จ
…คนซื้อแฟรนไชส์ ไม่เดินเดียวดาย มีคนร่วมคิดร่วมแก้ปัญหา และช่วยหาโอกาสเพิ่มยอดขาย
การจ่ายค่าตอบแทน จึงควรมีทั้ง เงินก้อนแรกเพื่อให้ได้สูตรลัด และเงินส่วนแบ่งที่เกิดจากยอดขาย เพื่อให้มั่นใจว่าผู้ขายอยู่เคียงข้างกันไปตลอด(สัญญา)ด้วย
ถ้าจ่ายก้อนเดียวแล้วจบกันเลย มันก็น่าคิดนะครับ “อืม!!! แล้วถ้ามีปัญหาหลังจากนี้หละ จะมาช่วยจริงหรือ?”
หรือในกรณีที่ไม่ต้องจ่ายก้อนแรกเลยสักบาท อันนี้อาจถึงขั้นเอาเท้าก่ายหน้าผากทีเดียว
มันอาจแปลว่า ฟรีแรกเข้า แล้วไปเอากำไรครั้งต่อไป ซึ่งจะคล้ายพฤติกรรมนักการเมืองไทยบางคน
หรือมันอาจแปลว่า แฟรนไชส์นี้ไม่มี ‘know how’ มีแต่ ‘no how’

สูตรกึ่งสำเร็จรูป จึงช่วยให้การทำธุรกิจแฟรนไชส์มีความเสี่ยงน้อยกว่าการทำธุรกิจแบบทำเองหมด
ที่บอกว่า ‘เสี่ยงน้อย’ ก็เพราะว่า เจ้าของแฟรนไชส์ได้ทดลองเปิดร้านมานาน รู้จุดอ่อน จุดแข็งของธุรกิจเป็นอย่างดี และได้จัดการปิดจุดอ่อนไปค่อนข้างเยอะแล้ว
อ้อ! ย้ำนะครับ ว่าเป็นธรุกิจที่เปิดมานานพอสมควร และประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี
คำว่า ‘นาน’ ไม่ได้หมายถึง เวลาเพียงอย่างเดียวนะครับ แต่ต้องมองให้ครบทั้งสองมิติ
…มิติของเวลา คือ เปิดให้บริการมาแล้วหลายปี
…มิติของสาขา คือ เปิดให้บริการหลายสาขาหลายแห่ง เจอลูกค้าหลากหลายพื้นที่

ความนาน ในมิติของ ‘เวลา’
…พิสูจน์ว่าธุรกิจนั้น เป็นที่ต้องการของตลาด
…ยืนยันฝีมือการแก้ปัญหา
…ทำให้เข้าใจวงจรชีวิตสินค้า ว่าตัวไหนได้รับความนิยมต่อเนื่อง ตัวไหนมาไวไปไว
ความนาน ในมิติของ ‘สาขา’
…ช่วยให้ธุรกิจเข้าใจลูกค้าที่พฤติกรรมแตกต่างกันในแต่ละทำเล
…ทำให้เห็นความสามารถในด้านการส่งสินค้า
…ยืนยันว่ารักษามาตรฐานให้เหมือนกันได้ แม้จะอยู่ห่างไกล
แฟรนไชส์ที่มีความนานทั้งสองมิติ จะทำให้มีชั่วโมงบินสูง เห็นปัญหาที่หลายหลาย เห็นโอกาสมากมาย และได้ปรับปรุงแก้ไขมาโดยตลอด และความนานทั้งสองมิตินี้ ยังช่วยทำให้เป็นที่รู้จัก

ธุรกิจที่เพิ่งตั้งไข่ไม่นาน จึงไม่เข้าข่าย ‘เสี่ยงน้อย’ เพราะ
…บางทีสินค้าตัวนั้นอาจเป็นแค่กระแสนิยมชั่วคราว เป็นแฟชั่นที่มาไวไปไว ซึ่งถ้าลองสังเกตให้ดี จะมีสินค้าประเภทนี้อยู่เยอะมาก
…ยังไม่สามารถพิสูจน์ฝีมือของผู้บริหารได้ ว่าเจ๋งจริง หรือ ฟลุ๊ค
อย่าลืมนะครับว่า ที่จะซื้อแฟรนไชส์จ่ายค่าลิขสิทธิ์หลายหมื่นหลายแสนบาท หรือบางธุรกิจคิดราคาเป็นล้านบาท ก็เพราะต้องการเรียนลัด ไม่อยากลองผิดลองถูกด้วยตัวเอง

Cr: ภาพจาก entengvince.wordpress.com

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s